Strona główna
Artykuły
Biuletyn "Głoście Ewangelię"
Dom Formacji Misyjnej
Historia
Informacja
Kronika misyjna
Misjonarze diecezjalni
Misjonarze zakonni i świeccy
Misjonarze męczennicy
Księża tarnowscy na Wschodzie
Animacja i formacja misyjna
Szpital w Bagandou
Kleryckie Ognisko Misyjne
Kolędnicy misyjni
Wspomnienie o ks. Janie Czubie
Ofiarność i pomoc dla misji
Mungo Maboko

ks. Robert Zając

Pracujący w Peru ks. Robert Zając przybliża nam swoją pracę w nowej parafii. Ludzie, którzy ją zamieszkują trudnią się rolnictwem, ich życie jest proste i ubogie. Obecność kapłana ożywia ich życie religijne. Szczególną nadzieję księża pokładają w ludziach młodych.

Pampas, 6 lutego 2007 r.

Drodzy Przyjaciele!

Na początku mojego listu pragnę serdecznie pozdrowić wszystkich czytelników Diecezjalnego Biuletynu Misyjnego „Głoście Ewangelię” i podziękować za modlitwę. Niedługo minie półtora roku, jak za zgodą Księży Biskupów rozpocząłem pracę w diecezji Huancavelica, w parafii „Świętego Piotra” w Pampas. Dołączyłem do ks. Roberta Plocha z diecezji Opolskiej, który pracuje w tej parafii od 2003 roku. Chciałbym podzielić się kilkoma refleksjami na temat mojej parafii. Parafia Pampas położona jest w Andach Centralnych na wysokości 3200 n.p.m. Obejmuje cztery gminy (distrito): Pampas, Daniel Huernandes, Ahuaycha, Aquraquia. Terytorium parafii wynosi 417,22 km2. Na terenie całej parafii mieszka ok. 37 tys. mieszkańców w 90-ciu różnej wielkości wioskach. Najniżej położona wioska Mantacra, nad rzeką Mantaro, znajduje się na wysokości 2400 n.p.m. Najwyżej położone wioski znajdują się na wysokości ok. 4000 n.p.m. Do niektórych kaplic dojazd zajmuje nam od 2 do 3 godzin, w zależności od warunków klimatycznych. Dodam, że do żadnej z wiosek nie prowadzi droga asfaltowa.

Ze względu na brak rodzimych księży opieką duszpasterską obejmujemy również drugą parafię „Świętego Piotra” w Surcubamba. Do stolicy tej parafii musimy jechać 8 godzin. Do najdalszej z 60-ciu wiosek w tej parafii droga zajmuje nam 11 godzin. W tej parafii mieszka ok. 20 tys. ludzi.

W tym miejscu bardzo serdecznie chciałym podziękować Dziecezjalnemu Dziełu Misyjnemu i Wam, Drodzy Przyjaciele Misji, którzy swoimi datkami wspieracie to Dzieło, za pomoc w zakupie nowego samochodu, który w naszych warunakach staje się jedynym i nieodzownym środkiem transportu, a także dużą pomocą w pracy misyjnej. Składam Wam serdeczne: „Bóg zapłać”.
Gdyby starać się o ogrólną charakterystykę naszej parafii, to można powiedzieć, że w większości wioski, które należą do naszych dwóch parafii, są pozbawione środków komunikacji, stąd też są to miejsca o utrudnionym dostępie do wszelkiej informacji. Większość mieszkańców trudni się rolnictwem, które staje się podstawą zdobycia środków utrzymania. Żyją z pracy na polu i z produktów, które mogą z niego zebrać. To wyznacza rytm, sposób i styl ich życia rodzinnego a także religijnego, które nierzadko powiązane jest ich tradycjami, zabobonami i wierzeniami zaczerpniętymi z kultury, w której wyrośli. Na zmianę tego na pewno trzeba długo czekać. Wpływa na to bardzo słabo rozwinięte szkolnictwo, brak zainteresowania rodziców kształceniem swoich dzieci, brak zainteresowania wartościami chrześcijańskimi.
Na pewno jednym z powodów takiej sytuacji jest od lat brak kapłańskich powołań rodzimych w tym rejonie, który jest zaliczany do najuboższych regionów w Peru. W miejscach, gdzie obecność księdza jest systematyczna, widać pewne oznaki życia religijnego, np. w samym Pampas, które liczy ok. 10 tys mieszkańców w każdą niedzielę odprawiane są cztery msze św. w tym dwie msze św. stanowe: jedna dla dzieci i druga dla młodzieży. W tych czterech mszach świętych uczestniczy ok. 800 osób, do komunii świętej przystępuje ok. 140 osób. Wśród grup istniejących w parafii pewną nadzieją napawa grupa ministanatów i Młodzieży Franciszkańskiej (JUFRA), licząca ok. 80 osób. W każdą sobotę młodzież prowadzi katechezę w różnych kaplicach naszej doliny dla ok. 700 dzieci, które nie mają w szkołach lekcji religii. Patrząc na tę młodzież i na ich zaangażowanie liczymy z nadzieją na pewną zmianę w przyszłości.

To tak pokrótce o mojej parafii. Kończąc ten mój krótki list, jeszcze raz przesyłam serdeczne pozdrowienia z Pampas i zapewniam o modlitwie w intecji wszystkich Czytelników.

ks. Robert Zając
Peru
Głoście Ewangelię 2(2007), s. 16-18.